ایجاد ۳ هزار هکتار فضای سبز روی کمربند تهران بالاخره آغاز میشود!

همه می دانیم که مرتع ها از اهمیت فوق العاده ای برخوردارند به طور مثال تولید اکسیژن ‌و یا جذب آلاینده ها مثل دی اکسید کربن و سرب و مواد آمونیاکی.

۱ هکتار پوشش گیاهی در سال می تواند حدود ۷۲ تُن مواد الاینده و گرد و خاک را از هوا بگیرد و رسوب دهد. برای همین در شهر هایی که پیش بینی می شده که الوده باشند کمربند های فضای سبز ایجاد شده که به عنوان ریه ی شهر عمل می کنند.

در طرح های آمایش سرزمین معمولا شهر ها در قسمت هسته ی مرکزی دایره قرار می گیرند و اطراف آن باید فضای سبز و زمین های کشاورزی بپوشاند و حلقه ی سوم دایره را باید بخش صنعت تشکیل دهد.

در حال حاضر در شهر های آلوده ای مثل تهران بخش مسکونی با صنعت کنار هم قرار گرفته اند و گاها با هم ادغام نیز شده اند و بخش فضای سبز در مرحله ی آخر قرار گرفته و همین مساله آلودگی را تشدید کرده و خسارات به طبیعت و انسان را به چندین برابر می رساند.

به گفته ی محمد علی مختاری مدیر عامل سازمان پارک ها و فضای سبز شهر تهران در همشهری :طرح احداث کمربند سبز تهران باید از ۵۰ سال قبل اجرا می شد!!!

واقعا این ظلمی که به طبیعت می کنیم روزی به خودمان باز خواهد گشت هر کدام از ما انسانها باید خودمان را در حفظ طبیعت مسول بدانیم اما وقتی هر کسی میگوید به من ربطی ندارد ! چرا؟؟ مگر نه این که در این هوای کثیف زندگی می کنیم و هزارها مرض می گیریم! کاش کمی به خودمان بیاییم...

سامانهٔ اطلاعات جغرافیایی (en: Geographical Information System) یا به اختصار GIS، به مجموعه هایی مبتنی بر رایانه گفته می شود که برای جمع آوری و پردازش اطلاعات جغرافیایی به کار می روند.

این مجموعه می تواند شامل نرم افزارها ، رایانه های پردازشگر و ابزارهای جمع آوری اطلاعات باشد و اطلاعات پردازش شده و جمع آوری شده می تواند شامل داده‌های جغرافیایی، نقشه‌برداری ، زمین‌شناسی و منابع طبیعی و ... باشد.

این سامانه و استاندارد های آن روش جدیدی را برای کار با داده های جغرافیایی فراهم کرده است که گروه های مختلفی از متخصصان و مهندسین به فراخور نیاز خوداز آن استفاده می‌نمایند.

کاربرد های GIS